Het geheim van elk mensenkind

 

Heel ons christelijk leven vertrekt vanuit het doopsel. We zijn kort na onze geboorte gedoopt en daardoor ingelijfd in de christengemeenschap. Wij hebben het zelf niet gekozen. Onze ouders hebben het ons aangedaan, net zoals het leven zelf. De opeenvolgende liturgische feesten van de laatste weken geven precies dezelfde gang van zaken: De geboorte van Jezus en daarbij bezoek en aanbidding van herders en wijzen, en daarna de doop van Jezus. Maar in feite is het toch anders gegaan. Jezus in niet als kind maar als volwassen man gedoopt en hij heeft er zelf om gevraagd.

Hij vertrok vanuit Nazaret in Galilea om zich in de Jordaan door Johannes te laten dopen. En toen Hij uit het wateropsteeg, daalde de Geest op Hem neer en kwam er een stem uit de hemel: ’Jij bent mijn geliefde zoon,  in jou vind vreugde.' Van dat ogenblik af maakte Jezus een aanvang met zijn evangelieverkondiging en met de tekens. Hij was toen ongeveer 30 jaar oud.

Jezus vindt dus het sacrament van het doopsel niet uit. Hij treft het aan als deel van het Oude Verbond, en hij vernieuwt het. Hij maakt een nieuw begin. Zijn doop is het moment van het begin van de christelijke dooppraktijk.

Het doopsel is voor christenen het sacrament van de ‘intrede’ in het geloof. Intreden betekent hier: binnengaan in die ontmoeting met Jezus Christus. Het is een nieuw leven binnengaan.Het is gestalte geven aan Jezus boodschap van gerechtigheid, vrede en liefde. En doorheen dit alles beseffen en ervaren dat wij geborgen zijn in het mysterie van goddelijk leven. Daarom wordt bij het dopen over elke mens, volwassen of pasgeboren. gezegd: jij bent een Godskind. Het is het mooiste wat een mens ooit zal horen. Als de hemel opengaat ontdekt de mens dat zijn naam gekend, gekoesterd en onthouden wordt in Gods hart. Uiteindelijk ligt ons bestaan in goede handen, wat er ons ook overkomt.

Dat alles behoort tot de rijkdom van het doopsacrament. Maar er is wel een groot verschil in beleving tussen iemand die als volwassen man of vrouw zich laat dopen en bewust daarvoor kiest, en een kinderdoop waarbij de ouders, peter en meter de verantwoordelijkheid op zich nemen om het kindje binnen te leiden in de christelijke geloofsgemeenschap. En dit laatste is niet zo vanzelfsprekend meer omdat de meeste ouders nog wel gelovig zijn maar zelf weinig of geen band meer hebben met een levende christengemeenschap. Geloofsoverdracht is heel miniem en bijna onmogelijk als men in het gezinsleven weinig of niets meer beleeft en doorgeeft.
Op die manier wordt geruisloos het geloof opgegeven, niet uit onwil, maar uit onmacht en onder druk van de samenleving die meer en meer vervreemdt van het geloof, zonder dat men het zelf goed beseft. Het moderne leven is cultureel en godsdienstig zo veelkeurig geworden dat je het kunt vergelijken met een soort marktplaats waarop alles te koop wordt aangeboden. Je hebt maar te kiezen. Blijkbaar heeft niemand de waarheid nog in pacht. Rimpelloze zekerheid zèlf helemaal in de waarheid te vertoeven terwijl anderen dwalen,bestaat niet meer. Die veelheid van allerlei opinies en overtuigingen werkt relativering en onverschilligheid in de hand.Niets is nog de moeite waard om er dieper op in te gaan.
En zo gaat spirituele diepgang verloren en verschrompelt het besef dat elk mensenkind meer is dan het product van zijn genen, van zijn opvoeding en van zijn omgeving. Het uiteindelijk geheim van elk mensenkind vindt zijn oorsprong in God.

Daar huist de vonk van de Geest die ons leven bezielt en heelt .Als de hemel opengaat is er een stem die spreekt: je bent mijn geliefd mensenkind. Helemaal herboren omdat jij je in mij geborgen weet.

G. Braet o.p.